บทที่ 24 ผมแค่จะมาขอโทษ

สนามบินประเทศไทย

ไม่ต้องสงสัยว่าผมอยู่ที่นี้ได้เยี่ยงไรย้อนไปเมื่อ5ชั่วโมงที่แล้วแม่ผมเรียกผมไปหาและท่านก็บอกว่างานที่สาขาไทยมีปัญหาให้ผมมาจัดการและผมก็ขัดคำสั่งท่านไม่เคยได้ครับเลยต้องบินมาอย่างจำใจ

“บ๊ายบายขอให้เจอเชลล์เร็วๆน้า”ผมหันไปตามเสียงคุ้นเคยพลันหัวใจผมก็เต้นถี่รัวเมื่อคนที่ผมเห็นเธอคือค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ